Punkt startu
Rozmawiamy o doświadczeniu, wieku uczestnika i dostępnych narzędziach. Opiekun ustala organizację zajęć osoby niepełnoletniej.

Rozmawiamy o doświadczeniu, wieku uczestnika i dostępnych narzędziach. Opiekun ustala organizację zajęć osoby niepełnoletniej.
Kolejność pomaga ustalić odpowiedzialność, potrzebne informacje i moment potwierdzenia.
Podczas testu warto pozwolić drugiej osobie samodzielnie odczytać cel. Zapisz moment zawahania, niezrozumiałą wskazówkę i niespodziewaną reakcję. Dopiero po próbie porozmawiaj o doświadczeniu. Obserwacja często ujawnia inny problem niż wstępna opinia autora.

Rozmawiamy o doświadczeniu, wieku uczestnika i dostępnych narzędziach. Opiekun ustala organizację zajęć osoby niepełnoletniej.
Projekt otrzymuje jedną główną mechanikę i konkretny sposób oceny działania.
Uruchomienie, obserwacja i poprawka tworzą powtarzalny cykl nauki.
Na początek przygotuj sprawny komputer, dostęp do wybranego narzędzia i miejsce na zapisywanie kolejnych wersji. Własne materiały mogą obejmować proste rysunki i dźwięki z odpowiednimi prawami. Zamiast planować wielki świat, wybierz jedną scenę i moment, który ma być ciekawy dla gracza.
Kolor, kształt i ruch pomagają graczowi rozpoznać obiekt oraz konsekwencję działania. Nawet proste figury mogą być czytelne, jeśli stosujesz je konsekwentnie. Rozbudowę grafiki planuj po sprawdzeniu, czy podstawowa informacja dociera do odbiorcy.
Przed rozpoczęciem kursu potwierdzane są program, poziom, wymagania sprzętowe, liczba zajęć i zasady udziału. W przypadku niepełnoletnich komunikacja organizacyjna odbywa się z opiekunem. Materiały uczestnika i warunki publikacji projektu wymagają odrębnego ustalenia praw.
Pytanie prowadzącego może pomóc nazwać przeszkodę bez podania gotowego kodu. Uczestnik uczy się sprawdzać założenia i wybierać najmniejszy kolejny eksperyment. Taki sposób pracy pozwala wykorzystać poznane narzędzie także w innym projekcie.